کتاب مطبوعات سیاسی ایران در عصر مشروطیت

توضیحات

کتاب مطبوعات سیاسی ایران در عصر مشروطیت

تالیف: عبدالرحیم ذاکرحسین

انتشارات دانشگاه تهران

شماره: 2015

شماره مسلسل: 2870

ناشر: موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران

تاریخ انتشار: ابان ماه 1368

تیراژ چاپ: 3000 نسخه

فهرست مطالب

پیشگفتار، مرحله اول مشروطیت 1304 – 1285، مرحله دوم مشروطیت 1320 – 1304، مرحله سوم مشروطیت 1320 – 1304.

مرحله چهارم مشروطیت 1357 – 1332.

بررسی مطبوعات سیاسی در نظام مشروطیت مستلزم وقوف بر انگیزه وضع و تصویب قوانین حاکم بر مطبوعات است.

به منظور دانستن عوامل موثر در پیروزی نهضت مشروطیت ناگزیر هستیم آن را بررسی نماییم.

حاصل آن دستور العملی به نام قانون اساسی و متمم قانون اساسی موسوم گذشته است.

سه نوع اندیشه در قانون مشروطیت وجود دارد که بر گرفته از افکار اندیشمندان آن زمان می باشد.

قدرت مذهبی، قدرت آزادیخواهانه غربی و قدرت استبدادی «خودکامه» در آن زمان سازش نموده و نتیجه آن قانون اساسی مشروطیت را به وجود آوردند.

مطالعه این دو متن قانونی،تاثیر و نفوذ هر یک از قدرت های سه گانه مذکور را در اسقرار نظام مشروطه نمایان می سازد.

بررسی مطبوعات سیاسی بعد از استقرار مشروطیت باید با توجه به قوانین حاکم بر مطبوعات وضع شده از طرف مجلس شورای ملی صورت می گیرد.

قدرت مذهبی قاطع در ایران را مذهب شیعه و شیعیان تشکیل می دهند.

شیعه در لغت به معنی پیرو یا هواخواه است.

در عرف اسلامی و ادیان به مسلمانانی که حضرت علی و یازده فرزندش را جانشین پیامبر اسلام می دانند شیعه می گویند.

در اواخر قرن نوزدهم تیراژ روزنامه های خارج از کشور بالا رفت و تعداد تیراژ روزنامه های داخلی که معمولا دولتی بودند کم شد.

اتابک در سال 1900 طی دستوری، ورود تمام روزنامه های فارسی چاپ خارجی را به ایران ممنوع اعلام کرد.

در سال 1901 به بعد اعتراضات دامنه داری علیه دولت در تهران و شهرستان ها آغاز گردید.